Blog

Sinterklaasspanning

Hoe Sinterklaas je kan helpen met angst voor de camera

Spanning om voor een camera of om voor een groep te staan. Voor veel mensen herkenbaar. In deze blog ga ik een parallel trekken met topsport. Want ook daar komt spanning voor.

Sinds een aantal jaar zit ik in de staf van het eerste van Unitas/Perspectief 1. Een korfbalteam dat hoog speelt. Allemaal jonge mensen die het beste uit zichzelf willen halen als het gaat om hun sport. Naast de fysieke aspecten van de sport, zoals conditie en techniek en tactiek is het heel belangrijk om mentaal weerbaar te zijn. Daarbij speel je ook nog eens in een team en heb je te maken met medespelers die dingen heel anders benaderen dan jij. Hoe ga je daarmee om?

Sportpsychologie

De laatste jaren heb ik me verdiept in de sportpsychologie en één van de aspecten die ik daar tegen kwam is: Spanning voor een wedstrijd. Hoe ga je daarmee om? Soms staat er enorm veel druk op de ketel en als je dan ook nog weet dat er een volle, zinderende sporthal vol aanhangers zullen staan te juichen, kan vooraf de spanning te hoog worden, waardoor presteren moeilijk is. 

In mijn werk kom ik dat ook veel tegen. Als ik mensen help in het spreken voor groepen, en ook als ik videoportretten maak. Angst voor spreken voor groepen en angst voor het spreken voor een camera is een bekend verschijnsel.

Waar leg je je focus?

Wat ik leerde in de sportpsychologie is dat veel stress wordt veroorzaakt door alle focus op het resultaat te leggen. Bijvoorbeeld: “we moeten vandaag winnen.” of: “als we maar niet verliezen” 

Hierdoor wordt de focus gelegd op het resultaat en focus je je niet meer op je taak. De spanning wordt hierdoor veelal te groot en dat beïnvloedt je spel.

Soms wordt de focus in een wedstrijd niet alleen op het resultaat gelegd, maar op de consequenties van het resultaat. Bijvoorbeeld: “Als we niet winnen, kunnen we geen kampioen meer worden.” Of: “Als we verliezen, degraderen we.”

Hierdoor verleggen we de focus nog verder weg. We denken voor de wedstrijd al aan de consequenties die het resultaat gaat hebben. Je kunt je voorstellen dat dit de spanning nog hoger maakt dan die al is.

Misschien herken je dat wel. Je wil een video opnemen, maar je doet het niet. Omdat je je focust op het resultaat. Telkens als je eraan denkt, denk je: “hij moet wel heel goed worden. Minstens zo goed als die van……” (vul maar een naam in van iemand van wie je de video’s heel goed vindt)

Of misschien denk jij al aan de consequenties van het resultaat. Bijvoorbeeld: “straks is mijn video klaar, en dan móet hij nieuwe klanten opleveren.” Of: “straks zet ik deze video online, en dan gaat iedereen er iets van vinden.”

Al dit soort gedachten belemmeren je om aan de gang te gaan. Je laat je hierdoor afleiden en afremmen. 

Waar het om gaat is je focussen op alleen jouw eigen taak. En je niet te laten afleiden. Bereid een verhaal voor dat je op video kunt vertellen. Ga voor de camera staan en vertel het. En als het niet in 1 keer lukt, nog een keer. En nog een keer. Focus je helemaal op datgene wat je wil vertellen. En laat je niet afleiden door de focus te verleggen op het resultaat van wat je nu aan het doen bent.  

Hoe moet ik omgaan met spanning?

Spanning hoort erbij. Sterker nog, wat ik leerde van Marc Lammers (oud hockeybondscoach) is dat spanning helemaal niet erg is. Gezonde spanning is nodig om tot een topprestatie te komen.

Hij noemt die gezonde spanning: Sinterklaasspanning. 

Het gevoel van: Yes… hij komt….. Wat zal er in mijn pakje zitten? Ik heb er zin in! Ik ga me vast voorbereiden door mijn pakje in te pakken. En een gedicht te schrijven. Was het maar zo ver!

Een verwachtingsvolle spanning. Sinterklaasspanning. 

Hoe ziet Sinterklaasspanning eruit?

Hoe voor topsporters deze Sinterklaasspanning werkt, zo werkt het ook voor jou.

  • Bereid je goed voor. (gedichtje schrijven, cadeautje kopen) Zonder voorbereiding is er geen goede wedstrijd. Zo ook met een video of een presentatie. Voorbereiding is heel belangrijk. Wat wil je vertellen? Wat is je boodschap?
  • Je hebt er zo’n zin in om die wedstrijd te spelen. Je kunt bijna niet wachten tot het zover is. Zo is het ook met video. Zeker als je in je voorbereiding iets hebt ontdekt dat je zó graag wil delen. Iets waar je volledig achter staat. Als je je hebt voorbereid en je voelt dat jouw boodschap gedeeld moet worden, kun je bijna niet wachten met het ook daadwerkelijk delen. En dus de video te maken. Of op een andere manier het podium te pakken.Als het ware de Sinterklaasgedachte: was het maar zover….
  • Als het Sinterklaasfeest er dan is, pak niet alle pakjes tegelijk uit. Focus je op het eerste pakje dat je mag uitpakken. Ook voor topsporters geldt: blijf in het moment. Focus je niet op het resultaat, maar op je actie die je op dat moment maakt. En voor jou: focus je op je taak als je voor een groep staat of voor een camera. Focus je op het verhaal dat je zo graag wil vertellen. 

Ik gun jou die Sinterklaasspanning.

Begin dus met voorbereiden. Schrijf eens op wat je allemaal zou kunnen vertellen. Wat je met de wereld wil delen. En ga het gewoon doen. Deel het met de wereld.

Leave a comment

Waarom een bekende spreker uitnodigen op je evenement geen garantie is voor succes

Er zijn er veel. Bureaus waar je een spreker kunt inhuren. Bekende sprekers ook. Want wie wil dat nou niet? Een bekende spreker op je evenement. Dat zorgt in elk geval voor voldoende aanmeldingen. En, zeg nou eerlijk, als je met Humberto Tan op het podium staat, dan moet het toch goed gaan? Dan heb je in elk geval de aandacht.

Mijn ervaring

Ik kan me nog goed herinneren dat ik eens te gast was op een evenement. (eigenlijk heette het een congres) Ik had een klus bij een project dat ging over Leren en Werken. Er werd een groot congres georganiseerd en ik was één van de vele gasten.

Voor mij superleuk, want buiten dat ik inhoudelijk hier veel op kon steken, kijk en luister ik graag naar sprekers. Beroepsdeformatie zullen we maar zeggen.

Het evenement duurde een dag en er waren verschillende sprekers. Ik kon dus mijn lol op.

Eén van die sprekers was Annemarie van Gaal. Ja, die van de TV. Ze heeft denk ik een half uur gesproken. Ze had een prachtig verhaal. Ze vertelde hoe ze in Rusland verschillende tijdschriften lanceerde en daar een groot succes van maakte. Over haar struggle en haar doorzettingsvermogen. Heel inspirerend.

De valkuil van een bekende spreker

Haar verhaal kan ik me nog levend herinneren. Maar van de rest van de dag helemaal niets. Niets! En niet alleen nu niet, destijds ook al niet. Ik schaam me er bijna voor, maar ik weet niet eens meer wie er verder ook heeft gesproken. En over welke onderwerpen het ging.
Hoe komt dit nu? (Ik, die zo graag luister naar sprekers! ) Wat ging hier mis?

Het verhaal van Van Gaal was prachtig. Maar het leek een op zichzelf staand verhaal. Wat haar verhaal verbond met de rest van de dag weet ik eigenlijk niet.

En dat is ontzettend jammer, want ongetwijfeld heeft de organisator de bedoeling gehad dat we allemaal een stuk meer wisten over Leren en Werken. En dat dit effect zou hebben op de regio’s waarin dit groots werd uitgerold, zodat dit project een groot succes werd.

Wat is nu de moraal van dit verhaal?

Een bekende spreker uitnodigen straalt kwaliteit uit -en in het meest positieve geval is dat ook zo-. Maar als er geen verbinding is tussen zijn/haar verhaal en jouw kernboodschap, dan is het zonde van je investering.
Bedenk eens voor jezelf: wil je dat mensen de bekende spreker onthouden? Of wil jij herinnerd worden om jóuw boodschap?

Is een bekende spreker altijd een slecht idee?

Bedenk van tevoren goed: Wat is de doelstelling van mijn evenement?

Als je dat scherp hebt kun je best een bekende spreker uitnodigen, Maar elke spreker op jouw evenement zal voor de verbinding moeten gaan met jouw boodschap, jouw publiek en jouw doelstelling.
Dan ontstaan er allerlei prachtige verbanden en ontstaat er een samenhangend evenement. Geen bekende spreker als hoogtepunt van de dag, maar een spreker als onderdeel van een dag die in alles jouw boodschap ondersteunt. 

Ontmoeten en verbinden

En dat is waar ik je mee kan helpen. In alles wat ik doe is ontmoeting en verbinding de kern. Tijdens jouw evenement zorg ik voor de verbinding tussen jou en je publiek. Zorg ik voor verbinding tussen eventuele sprekers. Want ik geloof er in dat op een evenement of tijdens een presentatie er pas iets ontstaat als er verbinding is tussen de boodschap, de organisator, de spreker(s) en het publiek.

Pas als die verbinding ontstaat, schittert jouw boodschap en schitter jij ook. En dat werkt zoveel beter dan een topspreker die afleidt van de boodschap. 
Wil je echte impact met je evenement, door verbinding en mooie ontmoetingen? Of wil je gewoon eens sparren over hoe jij je evenement onvergetelijk kunt maken? Neem dan gerust contact met me op, of lees hier hoe ik anderen hiermee heb geholpen.

Leave a comment

Luisteren met een leeg hoofd

Afgelopen tijd stond er veel op mijn Facebook én mijn twitter tijdlijn over het programma Ali B. op volle toeren. Misschien ken je het programma wel. In het kort gaat het hierom:

In elke uitzending brengt Ali B een bevriende rapper of r&b-zanger in contact met een Nederlandstalig artiest. De zanger kiest een gouwe ouwe uit zijn eigen repertoire en de rapper maakt hiervan een remake, een persoonlijke, vrije interpretatie in zijn eigen stijl, en vice versa. Aan het eind van elke aflevering brengen beide artiesten hun nieuwe versie ten gehore ten overstaan van de originele artiest.

Ik heb eens wat afleveringen teruggekeken en ik was  aangenaam verrast door de aflevering met Ten Sharp. (Kennen jullie hen nog? Onder andere van het nummer “YOU”)

De ontmoeting tussen Marcel van Ten Sharp en rapper Cho was bijzonder. 

Je merkte dat Cho zich op zijn gemak voelde en toen Marcel (samen met Nick) zijn liedje opnieuw had gemaakt en het voor hem zong, was Cho heel ontroerd.

Hij zei: “Wauw, wat mooi.” In de camera zei hij: “Ze hebben naar me geluisterd. Wat voel ik me door hem begrepen.”
Het raakte me. De manier waarop hij het zei, klonk alsof dat voor hem heel bijzonder was. Dat hij begrepen werd.

Luisteren om te begrijpen

Als het gaat om een ontmoeting gaat het altijd daarover. Dat de ander zich door jou begrepen voelt.

Je kent vast zelf ook het gevoel. Dat je een gesprek hebt, en dat je je compleet begrepen voelt. Eén van de fijnste gevoelens die je kunt hebben. Dat is wat er gebeurt als er een ontmoeting van hart tot hart is.

En, als je je begrepen voelt, durf je ook te laten zien wat je bezig houdt en dat zal het contact alleen maar intensiveren.

De ander écht begrijpen en écht naar de ander luisteren is moeilijker dan je denkt. Het is als het ware luisteren met een leeg hoofd. Maar al te vaak luisteren we met een vol hoofd.

Laatst kwam ik thuis en wilde ik zo graag even mijn verhaal van die dag doen. Mijn man had echter ook een bijzondere dag gehad en die begon met vertellen. Op het moment dat hij halverwege zijn verhaal was, merkte ik dat ik het overnam. Omdat ik ook zo graag even wilde delen.
Hij liet mij mijn verhaal doen, terwijl hij op zijn telefoon even het laatste nieuws meepakte. Resultaat: beiden voelden we ons niet begrepen en beiden hebben we ons verhaal niet écht kunnen doen. Gelukkig konden we dat uitspreken en kwam het toch nog goed. 🙂

Het lijkt makkelijk, écht naar de ander luisteren, met een leeg hoofd. Maar vaak is ons hoofd vol met van alles en nog wat. Zelfs als we aan het luisteren zijn.

Sturend luisteren

Soms luisteren we maar half naar iemand, totdat hij of zij iets zegt waar jij het graag over wil hebben. Of dat ook hetgeen is waar de ander over wil vertellen, is dan maar de vraag. In interviews merk ik het vaak. De interviewer wil graag een bepaalde kant op, dus zal bij het minste of geringste dat die kant op gaat het gesprek daarheen sturen.

Soms kan sturend luisteren heel effectief zijn. De vraag is of het gesprek niet nóg interessanter zou zijn als je geluisterd had zonder je eigen agenda. Misschien zegt degene tegenover je wel iets veel interessanters dat jij nu gemist hebt. Omdat jij zat te wachten op de aanleiding om het over datgene te hebben waar jij het graag over wil hebben.

Een vat vol adviezen

Hoe vaak komt het niet voor dat je in gesprek bent met iemand en dat je tijdens het gesprek in je hoofd al allerlei oplossingen bedenkt? Terwijl de ander praat, bedenk jij al het advies dat je gaat geven. Of, je bent al bezig om in je hoofd het antwoord te formuleren. Of die ander nou een advies wil of niet, het gaat automatisch. En vaak bedoelen we het ook echt goed.

Natuurlijk weten we best dat écht luisteren en de ander begrijpen meer gaat over een open houding, concentratie en oprechte interesse. Luister je om de ander te begrijpen? Of om te antwoorden? 

Is dit relevant?

Wat we allemaal en altijd doen is ons afvragen “Is dit relevant voor mij?” En wat daar nog bij komt is dat we vaak denken te weten wat de ander gaat zeggen. Als iemand nog maar net begonnen is met zijn of haar verhaal, vullen we vast in waar dit verhaal heen gaat. 
Op basis van die invulling maken we in een korte tijd de beslissing of we echt luisteren, of dat we vriendelijk hummen en knikken, maar ondertussen ons boodschappenlijstje afwerken.

Luisteren met een leeg hoofd. Hoe dan?

Volgens mij gaat het er met name om dat je een keus maakt om volledig op te gaan in het verhaal van de ander. Niet omdat hij of zij advies wil, of een antwoord wil, maar omdat hij of zij in de eerste plaats wil delen en begrepen wil worden.

Door volledig op te gaan in het verhaal van de ander, zul je eerder datgene wat je hoort samenvatten en alleen vragen stellen die volledig aansluiten bij het verhaal van de ander.

Als je luistert met een leeg hoofd zal degene met wie je een ontmoeting hebt, dit absoluut merken. En zal hij of zij later zeggen, of denken: “Wauw, ik ben echt begrepen.” Net als rapper Cho.

In dat kader las ik een prachtig gedicht van Leo Buscaglia, Psycholoog (1924 – 1998) dat ik graag met jullie wil delen.

Luisteren

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik voel,
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren,
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

Je zult zien dat als je met een leeg hoofd luistert, je contacten intenser zullen zijn. En, nogmaals: het is ook prima als je de keus maakt om dat niet te doen. Dan doe je het tenminste bewust. Maak dus een keus om leeg te luisteren, of niet.
En, ik daag je uit om vaak de keus te maken met een leeg hoofd te luisteren. Misschien ontdek je wel hele mooie, nieuwe kanten van de mensen die je ontmoet!

Een Rad van Gesprek. Wat is dat nu weer?

Al een tijdje had ik het idee, maar nu is het er dan van gekomen. De straat op om korte gesprekken te voeren met mensen die ik helemaal niet ken.

Misschien herken je het wel. Je ontmoet iemand en er is even een kort moment van gesprek. Van échte aandacht. Van een fijne ontmoeting. Dat kan zijn op een feestje, maar ook zomaar in een winkel bijvoorbeeld.

Soms heb je het met een kort gesprekje, soms kan een moment van oogcontact al écht contact opleveren.

Het leek mij mooi om eens uit te proberen wat er gebeurt als ik gewoon op straat, mensen zou vragen even een gesprekje met me te voeren. En het leek me wel handig als ik dan van tevoren wat gespreksonderwerpen zou bedenken. En, oh ja, misschien ook leuk om er een soort “Rad van Fortuin” bij te maken waar al die onderwerpen dan op staan.

En zo werd een vaag idee ineens iets wat veel meer voorbereiding nodig had dan ik van tevoren had kunnen bedenken.

Met een Rad van Gesprek op pad.

Tjonge jonge, dat was wat. Stiekem vond ik het best spannend. Ik dacht die ochtend nog: “ik sta liever voor een groep van 500 man, dan zomaar vreemde mensen op straat aanspreken.” “Misschien vinden mensen dat wel heel raar.”

En wat bleek?

Heel veel mensen wilden wel meedoen. Uiteindelijk heb ik er maar anderhalf uur gestaan met mijn Rad van Gesprek, want het was heel, heel erg koud. (vooral voor mijn cameraman, die had bijna bevroren vingers). Maar in dat anderhalf uur heeft zeker 65% van de mensen die ik aansprak even met mij gepraat. Notabene over één van de gevoelens die op het rad stonden. Met andere woorden: mensen vinden dat helemaal niet vreemd. We vinden het juist fijn om zomaar even een mooie ontmoeting te hebben en te kunnen vertellen wat je bezighoudt. Ergens had ik dat al verwacht, want: hoe fijn is het als er iemand naar jou luistert? Als je even helemaal gezien wordt?

Adrenaline!

Ik vond het heel spannend, maar wat was het leuk om te doen. de hele dag heb ik nog nagenoten. Ik weet nu al dat ik vaker op pad ga met mijn Rad van Gesprek. Misschien kom ik je wel eens tegen! 🙂

Vorig jaar heb ik eens op een evenement interviews afgenomen van deelnemers en toen liep dat al super goed, maar ik weet nu helemaal zeker dat dit format fantastisch zou werken op evenementen. Met mensen in gesprek. Deelnemers uit de zaal bijvoorbeeld. Met woorden die ik (met een opdrachtgever) van tevoren bedenk en die heel erg van toepassing zijn op dat evenement.

Mocht je willen weten wat daar de mogelijkheden van zijn, bel of mail me gerust! (oh ja, en ik kan natuurlijk ook komen zonder het Rad van Gesprek mee te nemen, wat jij wil) Kijk in elk geval alvast eens op mijn website daarover. 

Van de ontmoetingen op straat heb ik een korte compilatie op video gemaakt, die kun je hier zien. Ik ben heel benieuwd wat je ervan vindt. Laat je het weten?

 

Over sprekers, voetballers en zwervers

Het is alweer een tijdje geleden, maar ik moest er weer aan denken afgelopen week toen de beladen voetbalwedstrijd Real Madrid tegen Barcelona gepeeld ging worden.
Als je niets met voetbal hebt, toch doorlezen! 🙂

Al langere tijd gaat op het internet een filmpje rond waarin Christiano Ronaldo, de bekende spits van Real Madrid, verkleed als zwerver op een plein in Madrid zijn voetbalkunsten laat zien.
En of je nu van voetbal houdt of niet, of je er nu verstand van hebt of niet, dat doet er niet toe. Neem maar van mij aan dat de “moves” die hij laat zien op dat plein erg bijzonder zijn.

Zóveel kwaliteit en toch niet gezien

Iedereen loopt hem voorbij. Niemand kijkt naar hem of heeft aandacht voor hem. Hij wordt helemaal niet gezien. Hij haalt alles uit de kast, maar ook dat helpt niet. Heel af en toe is er iemand die een balletje terugtrapt, maar dat is het dan ook.

Totdat… er een jongetje tevoorschijn komt die met hem gaat meevoetballen. Ronaldo besluit op de bal zijn handtekening te zetten en onthult wie hij werkelijk is. Hij ontdoet zich van zijn vermomming. Het gezicht van het jongetje is prachtig. Ineens beseft hij met wie hij net een potje heeft staan voetballen.

In het publiek horen we geluiden van herkenning. Massa’s mensen willen een glimp van Ronaldo opvangen. Dit is geen zwerver, dit is Christiano Ronaldo. Iedereen loopt achter hem aan en zou het liefst willen dat hij nog één keer wat van zijn fabuleuze trucs laat zien.

Ik kan het niet helpen dat ik me afvraag hoe dat nou is geweest voor Ronaldo. Hoe was het voor hem om niet gezien te worden? Alleen vanwege het feit dat hij vermomd was. Zijn voetbalkwaliteiten waren er niet minder om. Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik verwacht niet dat hij daar lang bij stil heeft gestaan.

Toch heb ík er wel aan gedacht. Hoe kan het nu dat die zwerver met buitengewone voetbalkwaliteiten geen applaus krijgt? Dat hij niet gezien wordt? Door de meesten genegeerd zelfs. Hij deed iets buitengewoons, maar niemand zag het. (of wilde het zien?)

Alleen zichtbaar als je bekend bent?

Volgens mij is het zo ook met spreken en verhalen vertellen. We zien op internet vaak video’s van grote podia met mensen die op één of andere manier bekendheid hebben. Zij worden uitgenodigd om hun verhaal te komen vertellen. Ikzelf kijk ze ook regelmatig.
Vaak prachtige, inspirerende verhalen.

Omdat ik erin geloof dat iedereen een verhaal te vertellen heeft, heb ik het verlangen om juist die mensen die niet bekend zijn, die niet uitgenodigd worden om te spreken, om juist hen een gezicht te geven.

Het is zoals met die zwerver. Hij kan gigantisch goed voetballen, net zo goed als Ronaldo, maar hij wordt door de wereld niet gezien. Waarom niet?

Misschien omdat we nu eenmaal niet verwachten van een zwerver dat hij zo’n enorm talent heeft. Misschien omdat we weinig oog hebben voor bepaalde mensen in de maatschappij. Misschien ook wel omdat we geleerd hebben vooral te kijken naar succesvolle, bekende mensen.

Hoe zit het met jou?

Ben jij of ken jij iemand die zich soms zoals die zwerver voelt? Jij weet dat er een verhaal in je schuilt, alleen heb je het gevoel dat niemand het hoort? Bel of mail me dan. Wellicht kan ik je helpen jouw verhaal te vertellen.

Of, ben jij iemand die je nek uitsteekt voor een bepaalde doelgroep in de maatschappij waarvan je weet dat zij te weinig gezien worden? Het kan bijvoorbeeld gaan om ouderen, of werkzoekenden, of asielzoekers, of zieken, of ouders van gedetineerden, of inderdaad misschien wel zwervers.

Zou je graag willen dat deze doelgroep een gezicht krijgt?

Omdat jij je inzet voor ze en wel waarde in hen ziet? Neem dan gerust contact op, dan kunnen we bekijken of en hoe ik je daarmee kan helpen. Zodat de wereld ziet dat onder het etiket dat deze doelgroep opgeplakt heeft gekregen er heel bijzondere mensen te zien zijn.

 

 

Wil je het filmpje van Ronaldo zien? Hier kan dat:

Verhalen die verteld móeten worden

In elke krant, in elk televisieprogramma gaat het erover. Vluchtelingen.
We kunnen er niet omheen.
Ook in mijn eigen stad, Harderwijk, komen 800 vluchtelingen wonen. Of, zoals iemand laatst zei: “Jullie krijgen er 800 buren bij.”
Helaas denkt niet iedereen er zo over.
De lokale TV maakte er een uitzending over. Er werd een informatieavond voor burgers georganiseerd en bij de ingang werd mensen gevraagd wat ze er van vonden, 800 nieuwe inwoners.
Wat ben ik geschrokken van dat filmpje. In mijn eigen geliefde stadje waren best veel mensen die heel negatief waren.

Je thuis voelen

Ik moest denken aan mijn reis door Noord Irak die ik maakte in 2012. Verschillende mensen daar deelden hun verhaal. Eén van die verhalen was van een man, zo’n 35 jaar. Hij was getrouwd en had twee prachtige dochters. Toen we bij hem thuis uitgenodigd werden, vertelde hij dat hij en zijn gezin Baghdad waren ontvlucht in 2011. Het gezin werd al een tijdlang bedreigd. Toen zijn dochter ontvoerd werd en zij een grote som geld moesten betalen om haar vrij te krijgen, was er eigenlijk nog maar één mogelijkheid. Vertrekken. Vertrekken uit een stad waar al jaren lang hun familie woonde. Vertrekken met alleen de kleding die ze aan hadden. Vertrekken met de hoop ergens anders opnieuw te kunnen beginnen.

En zo zijn ze uiteindelijk in Noord Irak terecht gekomen. Maar geen “en ze leefden nog lang en gelukkig”. De dochter die ontvoerd was geweest, heeft na deze afschuwelijke gebeurtenis maandenlang geen woord gesproken. Het verdriet in de ogen van haar vader zal ik nooit vergeten.

En nu? Ik weet niet hoe het met ze gaat. Wat ik wel weet is dat het dorp waar ze destijds woonden ingenomen is door IS. Ik weet niet of ze op tijd hebben kunnen vluchten, of niet…..

Eén ding hoop ik intens: dat ze nog op tijd waren óm te vluchten én dat ze zich op hun nieuwe plek, waar die ook is, welkom voelen. Zich thuis kunnen voelen. Ook al is alles anders. Het land, de taal, het eten, de gewoontes, alles.

Natuurlijk snap ik de commotie. En snap ik de angst voor het onbekende. Het lijkt ook wel alsof we in dit vraagstuk gedwongen worden om óf het één óf het ander te vinden.
Bezorgdheid om en liefde voor de mensen die naar ons land vluchten én zorgen voor de toekomst, beide gevoelens en gedachten zijn mogelijk. En soms zijn deze beide gevoelens en gedachten er tegelijkertijd.

Eén ding is zeker: elk mens is een mens. Met zijn of haar eigen gedachten en gevoelens. En ik probeer met liefde naar elk mens te kijken. Naar de vluchtelingen én naar de mensen die vooral vanuit angst reageren. Zo heeft elk mens een verhaal. Net zoals de vader waarover ik hierboven vertelde.
Wat volgens mij gaat helpen is als we elkaar vooral veel van onze verhalen vertellen. En dat we luisteren naar de verhalen van mensen. Want verhalen geven mensen een gezicht, verhalen zorgen voor kleur, verhalen geven verbinding met de ander, omdat het ons helpt te identificeren met de ander.

De urgentie van een verhaal

Zo is het ook met Dieneke Abbring. Ik vertelde al iets over haar in een eerdere nieuwsbrief. Ook zij heeft een verhaal dat ze graag wilde delen met de wereld. Ze verloor haar zoon in 2013 en merkte dat mensen op de een of andere manier haar gingen vermijden. Haar verlangen is dat door haar verhaal de dood en met name zelfmoord meer bespreekbaar wordt. En ik wilde haar graag helpen haar verhaal te vertellen. Hier zie je het videoportret dat ik van haar maakte.

Ik weet nog de dag dat we filmden bij haar en haar gezin. Een emotionele en bijzondere dag. Het vergde moed van haar om zichzelf te laten zien. In al haar kwetsbaarheid. En toch koos zij ervoor. Omdat ze de wereld wil laten weten dat, hoe pijnlijk ook, zelfmoord geen taboe mag zijn.
Ik verlang ernaar dat we meer verhalen gaan delen. Ik wil daar graag mijn steentje aan bijdragen. Niet alleen door ondernemers en professionals te helpen hun verhaal te vertellen, en ze te leren hoe ze dat het beste kunnen doen.
Ook wil ik graag díe verhalen een podium geven die niet gemakkelijk verteld worden. Of die veel te weinig aandacht krijgen. Juist die verhalen, daar kunnen anderen veel aan hebben.

Welk verhaal móet volgens jou verteld worden?

Misschien ben jij wel zo iemand met een bijzonder verhaal dat je nu toch echt wel eens wilt delen? Omdat je diezelfde urgentie voelt om te delen, net als Dieneke? Of ken je iemand met een verhaal? Mail of bel me dan! Dan kunnen we samen bespreken of en hoe we dit kunnen doen.

Nog even dit

Voel jij wel ergens diep van binnen dat er een verhaal borrelt? Dat jij wel weet dat je iets speciaals te vertellen hebt, maar je kunt je vinger er nog niet op leggen? Dat je een missie hebt, maar nog niet precies weet welke woorden je hieraan kunt geven?
Maar zou je dit wel heel graag willen ontdekken?
Neem dan gerust vrijblijvend contact met me op. Dan bespreken we hoe ik je daarmee kan helpen.

Hét geheim van gezien worden

Tatatata…. hij is er. En natuurlijk wil ik jou, als lezer van mijn blog deze gratis online training niet onthouden.

De titel van de gratis online training is:
Hét geheim van gezien worden en zichtbaar blijven.

Zichtbaarheid, is het iets hips?

Weet je, als ik heel eerlijk ben, soms word ik niet goed van het woord zichtbaarheid. Overal wordt het gebruikt. Te pas en te onpas. En door iedereen. Het lijkt wel een soort modewoord geworden. Hip.

Echter, het verlangen om gezien te worden is helemaal niet hip, het is zo oud als de weg naar Rome. Iedereen kent het verlangen om gezien te worden. Jij toch ook?

In de blogs die ik lees over zichtbaarheid gaat het vaak over “gevonden worden”.
Jezelf positioneren op een manier dat mensen weten dat je er bent. En dat ze je kunnen vinden.
Maar volgens mij gaat het bij gezien worden over veel meer dan dat. Gezien worden gaat over verbinding krijgen met de ander. Dat er iets ontstaat tussen jou en die ander. Dat gaat veel verder dan “gevonden worden”.

En dat is precies waar mijn gratis online training over gaat. Hoe kun je jezelf laten zien op een manier die én bij jou past én die verder gaat dan dat mensen weten dat je bestaat, en wat je doet. Gezien worden op een manier die verbinding geeft. 
Vanuit die verbinding zullen mensen niet alleen weten dat je er bent, maar zal er veel eerder écht contact ontstaan tussen jou en die ander.

Ik geloof erin dat als je gezien wordt vanuit verbinding met de ander, dat het “gezien worden” veel waardevoller is. En uiteindelijk zal het je ook meer opleveren als ZZP’er of professional.
Nou, hoe dat precies in zijn werk gaat en wat het je dan meer gaat opleveren, dan kun je allemaal leren als je meedoet aan mijn gratis online training.

Hét geheim van gezien worden en zichtbaar blijven

Het zijn 4 video’s en een werkboek waarin de volgende onderwerpen centraal staan:
– Wat moet je dan laten zien om verbinding te krijgen?
– Hoe doe je dat op een manier die aansprekend is?
– Hoe zorg je ervoor dat je zichtbaar blijft? Of, met andere woorden, dat de verbinding met de ander in stand blijft?

Als je wilt, kun je je hier inschrijven.
Ik ben benieuwd naar je reactie. Dus mail me gerust!

Waar ik van droom + de eerste stap

Zoals je weet help ik ondernemers met zichtbaarder worden en één van de dingen die ik doe is videoportretten maken van hen. Videoportretten waarin ze zichzelf laten zien, zodat potentiële klanten alvast op de website kennis met hen en hun bedrijf kunnen maken. Voorbeelden daarvan kun je hier zien.

Een langgekoesterde droom van mij is om naast het werken voor ondernemers en bedrijven, mensen podium te geven die normaal hun verhaal niet kúnnen vertellen. 

Want, er zijn zoveel mensen die een prachtig verhaal hebben dat nooit naar buiten komt. Omdat ze niet weten welke mogelijkheden er zijn, of omdat ze nergens podium vinden (of krijgen!) om hun verhaal te kunnen doen.

In mijn leven heb ik heel veel verhalen gehoord van mensen. Soms tijdens 1-op-1 coaching sessies, soms op een verjaardag, tijdens mijn reizen en laatst nog met een taxichauffeur die zijn verhaal vertelde.

Regelmatig denk ik: “Wat zou het mooi zijn als al die verhalen door meer mensen gehoord zouden worden dan alleen door mij.” 

Nóg mooier zou het zijn als we meer verhalen zouden delen met elkaar. Weet je, ik denk dat we veel kunnen leren als we écht naar elkaars verhaal zouden luisteren.

Mijn droom realiseren. Hoe dan?

Ik wist nooit zo goed waar ik moest beginnen met het uitvoeren van deze droom. Tot ik nog niet zo lang geleden benaderd werd door een vrouw. Ze had mij ooit ergens horen spreken en wilde haar verhaal graag delen met mij. Ik maakte een afspraak en ze vertelde mij over haar zoon die 2 jaar geleden uit het leven was gestapt. En ze vertelde mij ook dat ze het zo miste dat er over gesproken werd. Dat ze het gevoel had gemeden te worden. En dat ze juist zo graag gezien wilde worden. 
Het werd een mooi en intens gesprek.

Videoportret van een onuitgesproken verhaal

Aan het eind van het gesprek vroeg ik haar of ze haar verhaal wilde delen met meerdere mensen.
En toen heb ik haar, impulsief als ik ben, gevraagd of ik een videoportret van haar mocht maken terwijl ze haar verhaal aan mij vertelt.
Inmiddels zijn de opnames geweest en kun je haar verhaal binnenkort op internet zien. In mijn volgende nieuwsbrief zal ik het videoportret delen. 

Mijn vraag aan jou

Het begin van het verwezenlijken van een droom dus. En ik voel me bevoorrecht.

Ik mag ondernemers en professionals helpen meer van zichzelf te laten zien, zodat ze zichtbaarder op de markt worden. En daarnaast zet ik me in om verhalen de wereld in te brengen die tot nu toe onuitgesproken zijn, maar die wel een podium verdienen.

Mijn vraag aan jou is nu: ben jij of ken jij iemand die een verhaal heeft dat nu onuitgesproken blijft, maar dat echt aan de wereld verteld moet worden? Neem contact met me op! Dan kunnen we samen bekijken of en hoe we dat kunnen doen.

Nog even dit

Wil jij zelf als ondernemer zichtbaarder worden? Wil je verhalen kunnen vertellen die goed zijn voor je bedrijf?

Vorige nieuwsbrief heb ik beloofd dat er een gratis online training aankomt die heet “Het échte geheim van zichtbaar zijn en zichtbaar blijven.” In de eerstvolgende mail die je van mij krijgt kun je die downloaden. Hierin zul je leren WAT je kunt laten zien, HOE je dat doet, en wat HET GEHEIM is van zichtbaar BLIJVEN.

Leren van een aap. Kan dat echt?

Het is 13 augustus en rond de 28 graden. En ik zit midden op de dag voor de TV om via uitzending gemist ademloos te kijken naar een documentaire die NPO 2 gisteren uitzond. Project NIM. 

Voor diegene die niet weet waar ik het over heb: Project NIM was een project in de jaren zeventig, waarbij een baby chimpansee (NIM) in een gezin werd geplaatst. Het doel van dit experiment was om aan te tonen dat mens en chimpansee prima met elkaar zouden kunnen communiceren.

De stem van een chimpansee is niet geschikt om te leren praten, dus zou men NIM gebarentaal leren. NIM leerde inderdaad een (groot) aantal woorden. Hij kon aangeven dat hij een banaan wilde, als hij wilde spelen, als hij naar het toilet moest. Echt heel bijzonder om te zien.

Wat me zeer verbaasde was dat de begeleiders van NIM hem als mens benaderden en behandelden. Uiteindelijk is dat niet goed gegaan. NIM was namelijk in de eerste plaats chimpansee. Dus ging hij zich ook gedragen als een chimpansee. Hij beet de mensen om zich heen, vertoonde agressief gedrag en was uiteindelijk niet meer te handhaven. Na dit gezin heeft hij nog vele begeleiders gehad en hij heeft nog veel meer woorden bijgeleerd. Toch was het niet mogelijk om hem als volledig mens te laten leven. Hij werd gevaarlijker voor zijn verzorgers en moest uiteindelijk na veel omzwervingen in een opvangplek voor chimpansees zijn leven slijten.

Ik was zo gefascineerd door dit verhaal (en door de schattige opnames van NIM) dat ik bleef kijken. Toen ik daarna de was aan het ophangen was, bedacht ik me dat als het gaat om Zichtbaar Zijn en Spreken Voor Een Groep, dat we wel een en ander van dit project kunnen leren.

Vaardigheden en technieken zijn niet genoeg

Soms wordt mij gevraagd of ik een soort NIM project kan doen. Ik zal mezelf nader verklaren. Een tijdje geleden nog zei iemand tegen mij: “Ik zou graag wat meer zichtbaar zijn. Kun jij me een keer wat tips geven?” Deze vraag komt ook vaak als het gaat om “Spreken voor een groep”.

En weet je: het antwoord is: natuurlijk kan ik je tips geven. En kan ik je vaardigheden aanleren. Ik doe dat graag zelfs. Want vaardigheden en technieken voor spreken voor een groep zijn superbelangrijk. Maar niet genoeg! Belangrijk is het om de technieken te gebruiken op een manier die bij jou past. Om maar één voorbeeld te noemen: voor een introvert passen sommige technieken beter dan voor een extravert.

En, wat ik je echt zou gunnen is dat je spreekt voor een groep, op een manier waarbij jij helemaal tot je recht komt. 

Want, net zoals NIM NIM was, ben jij jij. En nee, jij bent geen aap, dat snap ik ook wel. Maar je bent wel uniek. Een persoon met je eigen kwaliteiten, je eigen ervaringen, je eigen normen en waarden en je eigen persoonlijkheid.

Je neemt jezelf altijd mee, welke technieken je ook aangeleerd hebt.

Jij bent de presentator, de spreker, de gesprekspartner.

Jij bent degene die ervoor zorgt dat mensen geboeid zijn en luisteren. Niet de technieken, die zijn alleen maar een hulpmiddel. 

En als we met zijn allen de technieken belangrijker maken dan de spreker, worden we voor we het weten een aap die geleerd heeft wat aan gebarentaal te doen. 🙂

De behoefte aan tips en technieken versus authentiek en echt zijn.

Het bijzondere is dat we een enorme behoefte aan authenticiteit en echtheid hebben.

En tegelijkertijd zijn we hongerig naar tips. Zogenaamde “5 steps to heaven” tips.

Het internet staat boordevol met artikelen die heten:

  • In 5 stappen naar een goede presentatie
  • Als je deze 10 valkuilen vermijd, wordt je presentatie TOP
  • Zichtbaarheid in 7 stappen
  • Etc….

 

Maar alles begint bij ontdekken wie jij bent en waar jouw natuurlijke kracht ligt als spreker. Wat jouw natuurlijk stijl is.

Zijn zulke artikelen dan waardeloos? 

Nee, zeker niet.

Ikzelf lees deze documenten maar al te graag. En, soms schrijf ik zelf ook een artikel met tips. Nogmaals, tips en truc’s kunnen echt helpend zijn.

Maar……. niet elke tip past bij jou. Om voordeel te kunnen halen uit alle tips die voorbijkomen, kun je bij elk artikel bedenken:

  • Passen deze tips bij mij?
  • Wat kan ik hiervan gebruiken?
  • Wat laat ik liggen?
  • Hoe kan ik dit inzetten?
  • Hoe kan ik mijn presentatie hiermee verbeteren? Blijf ik dan nog trouw aan mezelf?
  • Etc…

Wil jij leren hoe je meer zichtbaar kunt zijn op jouw eigen manier? 

Door zowel tips te krijgen als op onderzoek uit te gaan naar jezelf? Houd dan deze nieuwsbrief in de gaten. Binnenkort lanceer ik mijn gratis online training Het échte geheim van zichtbaar worden, blijven en herinnerd worden.

Als je de documentaire nog wilt bekijken, dat kan op www.uitzendinggemist.nl. En zoek op Project NIM.

 

 

 

 

3 misverstanden over het maken van een videoportret

Vorig jaar ben ik begonnen met het aanbieden van videoportretten voor ondernemers.
Ik vind het ontzettend leuk om met mensen in gesprek te gaan. En in mijn persoonlijke ontwikkeltraject met mijn coach ontdekte ik dat ik daar meer mee wilde doen. Vanuit een natuurlijke nieuwsgierigheid ben ik iemand die veel vragen stelt. Omdat ik benieuwd ben naar wat de ander drijft, waarom de ander doet wat hij doet en omdat ik contact met mensen nu eenmaal het leukste vind dat er is. 

Omdat ik er in geloof dat klanten op zoek zijn naar écht contact heb ik “het videoportret” ontwikkelt. In het portret dat ik van mijn klanten maak vertelt de geportretteerde in maximaal 4 minuten over zichzelf en zijn bedrijf. Dat gebeurt op een manier zodat iemand helemaal zichzelf is en kan zijn.  

Inmiddels heb ik 8 videoportretten gemaakt en ik moet zeggen: het is precies wat ik ervan verwachtte.
Én het slaat aan. Ze worden heel goed bekeken en mijn klanten zijn enthousiast.
Blijkbaar willen mensen een video van waarin je écht jezelf bent. 

Mijn klanten hebben een videoportret van zichzelf die ze op verschillende manieren kunnen inzetten. Voorbeelden daarvan zijn:
– op de wie-ben-ik-pagina van de website
– in nieuwsbrieven
– in de welkomstmail bij een nieuwe nieuwsbrieflezer
– als vooraankondiging voor een evenement waar hij of zij spreekt
– op Facebook
– via Twitter
– op LinkedIn
– Etcetera

Eind juni was ik op een evenement en daar sprak ik een aantal mensen over video op hun website. Ik vertelde ze over mijn concept en ook hier merkte ik enthousiasme. En, ik merkte ook dat er wat misverstanden over het laten maken van een videoportret bestaan. 

Dus leek het me goed om de grootste misverstanden eens op een rijtje te zetten. In onderstaande video kun je ze bekijken. Oh, en wil je een voorbeeld van een videoportret zien? Kijk dan eens op mijn website, of scroll naar beneden. Daar kun je het meest recente voorbeeld zien.

Als jij nu andere vragen hebt, neem dan gerust contact op.

Wil je de videoportretten zien die ik gemaakt heb, klik dan hier.